tek örnek çok bile satılmışların ihanet kokan; mütareke basınının önüne geçmişlere, mütareke tarihçilerinin din adamlarının önüne geçmişlere!
mustafa kara vasıf ın savaşın bitiminden hemen sonra ilk olarak istanbulda milli mücadeleyi başlattığını sonra anadoluya taşıdığını! atatürkünde kara vasıfın mirasına çöktüğünden bahsetmişler! Zaten milli mücadele başlamıştı demişler... Sonrasında mücadelede atatürkün yanında bulunup sonrasında cumhuriyetin ilanından sonra ise büyük beşlinin cumhuriyet düşmanı kabul edilerek tasfiye edildiğine değinmişler... Biri karabekir anadoluya nisan ayında ayak basarken ''öteki'' 19 mayısta basmıştır bile demiş...
Manda konusu şimdi hem de büyük bir taraftar bularak Sivas Kongresi’nin gündemine giriyordu. Bu kadar geniş bir taraftar bulması Mustafa Kemal Paşa’yı çok üzdü. Rauf ve Refet beyler gibi, Amasya Genelgesi’ni imzalamış kimseler bile şimdi bu öneriyi destekliyorlardı. İstanbul’dan gelen Kara Vasıf Bey bu konuda oldukça etkili idi. Sonra, birde Amerikalı gazeteci getirmişlerdi. Browne adındaki bu gazeteciye “Manda” yanlıları büyük ilgi ve saygı gösteriyorlardı. Mandacılar diye bilinen kişilerin bu görüşlerini mektuplarından ve kongre tutanaklarından şöyle özetleyebiliriz: “Yirminci yüzyılda 50 milyon lira borcu, harap bir memleketi, pek münbit olmayan bir toprağı ve ancak 10-15 milyon lira geliri olan bir kavim için bir dış himaye olmaksızın yaşamak imkanı olamaz. Bağımsız yaşamaya mali durumumuz elverişli değildir. Parasız, ordusuz ne yapabiliriz? Onlar uçak ile havada uçuyorlar, biz henüz kağnı arabasından kurtulamıyoruz… Bu gün bağımsızlığımızı kurtarsak bile yine günün birinde bizi paylaşırlar. Eğer İzmir Yunanistan’da kalsa ve aramızda bir savaş açılsa, düşmanımız Yunanistan’dan gemi ile asker getireceği halde, acaba biz Erzurum’dan hangi trenle taşımacılığımızı yapabiliriz? Bir de diyelim ki, biz dış ve iç tam bir bağımsızlık isteriz. Fakat, acaba kendi başımıza yapabilecek miyiz? Yapamayacak mıyız? Ondan önce, acaba bizi kendi başımıza bırakacaklar mı bırakmayacaklar mı?41Tartışmalı geçen bir oturumdan sonra 95 Amerikan Kongresi’ne bir telgraf çekilerek “Manda” istenmesini öngören Rauf Bey’in önerisi 9 Eylül de kabul edildi. 96 Telgrafın o sırada Sivas’ta bulunan Amerikalı Gazeteci Mr. Browne kanalıyla derhal iletilmesi benimsendi. 97 Çok ilginçtir ki mandacı grupla Mustafa Kemal Paşa’nın ilişkileri Cumhuriyet’in ilanı ve saltanat ve hilafetin kaldırılması sırasında da aynı biçimde oluştu ve kendisine engel olmak istediler. Mandacıların bu fikirlerine karşı Mustafa Kemal Paşa tam bağımsızlık için “Ya istiklal ya ölüm” parolasıyla yanıt verdi. Para bulunsun veya bulunmasın ordu mutlaka olacaktır, düşman gemi ile kamyon ile asker ve cephane taşırken, Türk ulusu kağnısıyla, sırtıyla cephane taşıyacak, asker yürüyerek ve çoğu kez yarı çıplak ve yan aç cepheye gidecektir. Yaralılar için, hastalar için ilaç bulunamayacaktır, ama Türk ulusu bütün bu güçlüklere rağmen Mustafa Kemal Paşa’nın önderliğinde bu savaşı kazanacaktır.kaynak: atam.gov.tr
kendi küllayatımdan kaynak vermiyorum direk internet! Gidin kurtuluş savaşı öncesi ve sonrasında mandacı ve hala mandacı olduğunu! Kimlerin cumhuriyet düşmanı kesildiğini kendiniz görün... 3 kuruşluk para mevki makam için kendini satan! Devire ayak uydurarak cumhuriyete sosyal laik devlete dil uzatıp nemalanlar da orada! Hepsi silinip gidecek! Gene baki olan bağımsız türkler olacaktır...
o beşli karavasıf hatta halide edip gibiler! milli mücadeleye inanmıyorlar! amerikan - ingiliz mandasını istiyorlardı... İşte bu içleri biryerde küflenmiş kurtlanmış ekibe parlayan bir deha! milleti zekası ile sırtlaya bilecek bir önder gerekiyordu... Bunun farkına kendileride vararak gene kendileri mücadelenin başına atatürkü geçirmişlerdir... Padişahın ekmeği boğazımdan geçti ben saltanatın kaldırılmasını kabul edemem diyen tiplerle yolların da biryerde ayrılması gerektiğine inanmak zor olmamalı...